Het is altijd moeilijk te stoppen met iets wat je leuk vind. Maar soms moet je gewoon een plaats rust maken. Daarom ben ik op de kunstacademie gestopt en ben ik op het NHL verder gegaan waar ik daar gestopt ben. Ik heb veel geleerd over wat ik kan en wie ik ben op de academie. Ik heb geleerd waar ik meer aandacht aan moet besteden in deze 2e kans en waar ik goed in ben. Verder wil ik er niet veel over zeggen zodat dit echt een frisse start is.
Aan het einde van vorig jaar schreef ik dit in mijn reflectie:
“ Wat ik hoop als beginnende leerkracht is dat ik kinderen/mensen kan inspireren en kan leren hoe kunst te gebruiken als uitlaatklep. Dat ik ze kan laten zien dat kunst niet alleen voor hoog opgeleide mensen is. Ik wilde altijd al naar de kunstacademie en ik wist dat ik daarvoor eerst nog heel veel andere scholen door moest. En tot mijn verbazing niet (alleen) om een kunstenaar te worden. Het heeft zich naar de 2e plek verschoven. Een manier om anders naar de wereld te kijken dan de manier waarop het voor de hand liggend is. Er zijn op school al genoeg mensen die je vertellen wat je moet weten en moet vinden. Ik hoop de kinderen een richtig te geven door technieken aan te dragen waar mee ze hun energie kwijt kunnen en waar ze iets van leren waar ze hun hele leven wat aan hebben. Ik zal nog veel moeten leren voor ik zo ver ben en het zal niet altijd makkelijk gaan maar ik heb er vertrouwen in dat ik het kan. Als ik maar doorzet en op school goed leer en goed naar de kinderen kijk en luister. Want van hen zal ik het meeste moeten leren. “
Deze tekst is na het eerste jaar op school eigenlijk niet zo veel verandert. Ik heb in dit korte jaar. Wat aan me voorbij is gevlogen heel veel gedaan en geleerd. Maar ik zit nog steeds op school om leerkracht te worden. Ik wil nog steeds heel erg graag met kinderen werken. Ouderen en jong volwassenen lijken me ook heel leuk om mee te werken. Ik ben een mens mens. Ik ben sociaal en geïnteresseerd in de wereld om me heen. Ik wil er graag iets aan toe voegen en wat betekenen voor mensen. Het kunstenaarschap is wel iets waar ik me in vergist heb. Ik ben een dromer vol met fantasy. Ik trek moeilijk lijnen tussen goed en slecht. Ik werk vanuit het gevoel. Ik had van de kunst academie iets heel anders gemaakt. Om door mijn vorige school jaren heen te komen had ik een doel nodig. Een utopie en de Kunstacademie was mijn utopie. Op de school waar iedereen zou zitten met grootse idealen. Mensen die de wereld willen veranderen. Noem het hippie’s of kunstenaars. Ik maakte er een soort Disneyland van. Mijn toekomst, iets om naar toe te leven.
Nu na een jaar op de beloofde school te zitten denk ik daar natuurlijk anders over. Ook in de kunsten zijn er regels en rechtlijnige regels. Out-of-the-box heeft ook zijn box. Er zijn regels over goed en niet goed en die zijn bepaald. De academie is een school met lestijden en cijfers. Vaste vakken en opdrachten. Ik wil mensen vermaken met mijn werk. Het liefst een glimlach op hun gezicht toveren. Ik maak het omdat ik het leuk vind maar ook voor en nog liever met anderen. Iets creëren, iets leven maken. Iets bestaand maken wat nog niet bestaand was. Ik moet eerlijk zeggen dat ik mezelf creatief vind op meerdere fronten maar ik ben niet kunstzinnig. Ik ben geen kunstenaar. Maar ik ben wel erg geïnteresseerd in kunst en wil er graag veel over leren.
Het NHL geeft mij zover ik dat nu zie en opleiding die beter bij mij past. Men gaat voor het leraarschap en niet voor het kunstenaarschap. Ze zien leerlingen geen toekomstige kunstenaars en we zijn mensen en geen kunstfabriek.
Hopelijk ga ik zonder al te veel problemen door het komend jaar heen en dit blog zal dienen als opslag van werk, ideeën en bevindingen die mij door de jaren heen kan steunen en inspireren als leerling, stagiair en als leerkracht.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten